2 komentarzy


  1. Obiecanki cacanki co? :) Ty będziesz pisać, a ja będę Cię odwiedzać.
    Czytam i podświadomie kiwam głową. Mnie również brakuje dreszczyku emocji, a najlepiej osoby która zaciągnie mnie na kraniec mojej wytrzymałości spokojnego życia i popchnie. Powodzenia!

    Momo i Mysz.

    Odpowiedz

  2. Witaj,
    nie czytałam starszych postów na Twoim blogu, ale już po tym czuje się jakbym słuchała siebie. Co do studiów, nie wiem na jakie kierunki uczęszczasz, ale z własnego doświadczenia powiem, że osobiście żałuję, że straciłam na studia 6 lat… wydaje mi się, że zaczęłam żyć dopiero niedawno. Mimo braku pracy i wrażenia, że tkwię w miejscu, w środku rodzę się na nowo. Powiem tylko tyle, bez pasji i nauka nie ma sensu. Odrzuć stereotypy, szufladki i zdanie wszystkich dookoła, zajrzyj w głąb siebie i powiedz co naprawdę chcesz robić, kim być i na to poświęć ten cenny czas. Ja dalej szukam, bo „najlepsze lata młodości” spędziłam na dopasowywaniu się do grupy i szukaniu aprobaty w oczach rodziny i przyjaciół. Teraz szukam siebie na nowo, ale z każdą wiosenną depresją jest coraz ciężej. Życzę Ci spełnienia TWOICH marzeń! Pozdrawiam.

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>